Webheks
In memoriam, een blijvende herinnering
In Memoriam, liefdevolle herinneringen
Wie veel huisdieren heeft, weet ook hoeveel afscheid erbij komt kijken. Honden en katten worden nu eenmaal niet zo oud als wij mensen, hoe graag we dat ook zouden willen. Op deze pagina breng ik een in memoriam aan de bijzondere katten die ooit mijn leven deelden.
Afscheid hoort erbij
Het verdriet bij het verlies van een geliefd huisdier is altijd puur en rauw. Elk afscheid doet pijn – het ene misschien wat dieper dan het andere, maar nooit zonder impact. Voor mij, en voor mijn gezin. Soms raakt het ons allemaal, soms ervaart ieder het op z’n eigen manier.
Elke kat laat sporen na
Waarom een in memoriam?
Deze in memoriam-pagina is er niet alleen voor mij, maar ook voor wie nieuwsgierig is naar de dieren die mijn leven gevormd hebben. Het is mijn manier om stil te staan bij alles wat ze hebben betekend. Want vergeten zal ik ze nooit – en via deze pagina leven ze een beetje voort. In mijn blogs deel ik soms ook persoonlijke verhalen rondom afscheid en verlies.
Ontmoet al mijn geliefde katten in memoriam
Jenna (MooiePoes), de koningin van het huis
MooiePoes Jenna was een zilvertabby blotched Brits Korthaar, geboren op 13 december 2006. Op 16 maart 2007 kwam ze bij mij wonen, en sindsdien heeft ze een speciaal plekje in mijn hart.
Jenna was altijd een indrukwekkend mooie en grote poes, maar nog belangrijker: een fantastische moederpoes. Ze heeft me verblijd met meerdere nestjes en nam niet alleen haar eigen kittens onder haar hoede, maar ook die van anderen. Zorgzaam, liefdevol en altijd een stabiele factor in huis.
Jenna zou bijna 19 jaar geworden zijn. Maar ze kreeg het leven niet meer helemaal mee. Ze was wat doof, wat blind en wij vonden dat ze soms een beetje ‘uit staat’. Maar we hadden niet de indruk dat ze pijn had. Echter de laatste maanden viel ze steeds vaker van de bankleuning of de tafel af, of ze haalde de sprong op het krukje bij de brokjes niet meer. En ineens vertoefde ze steeds meer op de vloer i.p.v. op haar favoriete plekjes. En toen ik haar op een zondagmiddag aantrof, midden op het ‘washok’, op de tegelvloer, om daar haar behoefte te doen, onder begeleiding van wat braken… Toen brak mijn hart. Het kostte haar zoveel moeite, zichtbaar ongemak en pijn… Ik vond dit niet meer kat-waardig! Ze was broodmager en echt helemaal op. Het spuitje om in te slapen, werkte eigenlijk direct en op 6 oktober 2025 is ze heel vredig en rustig ingeslapen in mijn armen.
Twee van mijn favoriete oude dames, zo kort op elkaar moeten loslaten… Het hakt er wel in bij mij en ik heb tijd nodig om dit een plekje te geven. Jenna heeft een prachtig leven gehad en zovelen blij gemaakt. Zo’n bijzondere poes vind ik nooit meer.
Amber, de lieve moederpoes
Amber was een zilvertabby spotted Brits Korthaar, geboren op 19 maart 2009 uit het eerste nestje van Jenna. Ze was een lieve en aanhankelijke poes die mij door de jaren heen heeft verblijd met meerdere nestjes. Hoewel de bevallingen voor Amber zwaar en soms zelfs traumatisch waren, veranderde dat zodra de kittens er waren: ze was een fantastische en liefdevolle moeder.
Gelukkig werd Amber in 2015 net op tijd gesteriliseerd, precies voordat er serieuze gezondheidsproblemen te verwachten waren. En ze heeft nog een prachtig leven gehad. Van een lieve moederpoes ging ze naar een vreselijk lieve klit-poes die geen meter bij me vandaan wilde zijn. Ze lag altijd op mijn buro of op mijn schoot. En als ze er niet was, dan miste ik haar en ging ik op zoek…
In 2025 ging het minder met Amber, ze werd magerder en we vonden soms plas op plekken in huis waar het niet hoort. Er werd beginnend nierfalen geconstateerd en ze werd twee keer ‘opgelapt’. In het najaar werd alles veel erger en van een lieve klit aan mij, veranderde ze naar een zeer irritante klit aan mij die niet meer op mijn buro, maar liever op mijn laptop wilde liggen. Tekenen dat het eigenlijk niet meer goed ging met haar. Rond half september heb ik moeten besluiten om haar te laten gaan en in de laatste dagen heb ik nog bewust afscheid van haar genomen. Ook mijn kids hebben hun goodbye’s geknuffeld en op 19 september 2025 is ze heel vredig heengegaan.
Ik heb haar zelf op de wereld gezet en ik heb haar ook weer zelf laten gaan. Ze is 16,5 jaar geworden en ik kan oprecht zeggen dat ze een geweldig leven heeft gehad en dat ze een groot gat achterlaat.
Tapas, een imposante kater met een gouden hart
Tapas was een goldentabby spotted Brits Korthaar, geboren op 9 november 2011 uit het nest van Bounty – een eigen fokje. Technisch gezien was hij een fokfoutje, puur vanwege zijn kleur, maar dat maakte hem voor mij niet minder bijzonder.
Tapas was een flinke kater die zijn naam eer aan deed. Aanwezig, krachtig en toch vol karakter. Maar op 11 maart 2023 kwam er abrupt een einde aan zijn leven. Plotseling was het klaar: hij was ernstig uitgedroogd en bleek acuut nierfalen te hebben. Dan kun je niets anders dan afscheid nemen… en dat deed pijn.
Bounty, eigenzinnig tot het einde
Bounty was een zilvertabby blotched Brits Korthaar, geboren op 19 maart 2009 uit een eigen nest van Amber. Vanaf het begin was ze eigenzinnig en eigenwijs, precies zoals ik het graag zie.
Ze heeft me verblijd met twee nestjes, maar een goede moederpoes was ze absoluut niet. Na haar tweede nest heb ik haar dan ook laten steriliseren, zodat ze gewoon haar eigen gang kon gaan – en dat deed ze met volle overtuiging.
In de loop der jaren veranderde ze langzaam in een tandloze oude dame, maar haar karakter bleef onveranderd. Op 20 september 2024 werd ze plotseling heel zwak. Het was duidelijk dat haar tijd gekomen was, en ik heb haar laten inslapen. Bounty deed altijd haar eigen ding, tot het allerlaatste moment.
Moppie (Skye), mijn speciale metgezel
Moppie, ook bekend als Skye, was een zilvertabby blotched Brits Korthaar, geboren op 6 februari 2007. In mei 2007 kwam ze bij mij wonen, en vanaf het allereerste moment hadden we een bijzondere band.
Ze heeft me verblijd met vijf nestjes, en jarenlang was ze een stabiele en liefdevolle aanwezigheid in huis. Maar in 2021 kreeg ze een kleine tumor, en hoewel de operatie haar leven verlengde, werd ze daarna nooit meer helemaal de oude. Langzaam werd ze ouder en zwakker, en ik moest haar steeds opnieuw ‘oplappen’. Op een gegeven moment besefte ik dat dit niet meer eerlijk was voor haar.
Op 19 april 2023 heb ik de moeilijke beslissing genomen om Skye te laten inslapen. Het was tijd om haar te laten gaan, hoe moeilijk dat ook was. Maar onze band en de herinneringen aan haar blijven voor altijd.
Yatkat van de Poezenbel, een dappere strijdster
Yatkat was een wit met rood en zwart Europees Korthaar en kwam samen met haar zus Mauwry op 21 mei 2004 bij mij wonen. Ze had een bijzondere start in het leven: haar moeder, Maria, wist haar en haar nestgenoten te redden van de kattenziekte. Maar hoewel ze deze strijd overleefde, bleef dit niet zonder gevolgen.
Yatkat was altijd een kwetsbare, zwakke poes, en ondanks alle zorg en liefde werd haar lichaam op een gegeven moment gewoon te moe. In 2009 was het op. Ze had geen kracht meer over, en ik heb haar thuis, in haar vertrouwde omgeving, moeten laten inslapen.
Ze mocht maar kort bij me blijven, maar ze heeft een blijvende indruk achtergelaten.
Mauwry van de Poezenbel, een nieuw thuis, een gelukkig leven
Mauwry was een tabby met wit Europees Korthaar, en kwam samen met haar zus Yatkat op 21 mei 2004 bij mij wonen. Haar moeder, Maria, wist haar en haar nestgenoten te redden van de kattenziekte, en waar Yatkat kwetsbaar bleef, groeide Mauwry uit tot een sterke en gezonde poes.
In 2010 kreeg Mauwry een nieuw avontuur: samen met China verhuisde ze naar een lieve oude dame die speciaal op zoek was naar een oudere poes. Daar genoot ze van een warm en rustig leven, omringd door liefde. Uiteindelijk is Mauwry daar overleden, na een lang en fijn leven.
Ze vond haar eigen weg en had een mooie, liefdevolle tijd in haar tweede thuis. Ze is vredig heengegaan.
Dazzle, een zachte verschijning met een gebroken hart
Dazzle was een blauwe Brits Korthaar, geboren op 28 mei 2001 uit het D-nest van Sanna. Ze had een bijzonder dikke, crispy vacht en was een heerlijke, rustige poes. Hoewel ik ooit had gehoopt dat ze moeder zou worden, mocht dat niet zo zijn.
In het najaar van 2009 overleed Dazzle… aan ondervoeding. Ja, écht. Onze conclusie? Liefdesverdriet om Drupke. We hebben haar nog wel bij de voerbak gezien, maar of ze echt at? Daar let je niet op… totdat het te laat is.
Het was een verdrietig en onverwacht afscheid. Een zachte poes met een groot hart, dat uiteindelijk gebroken bleek.
China, een zachte ziel met een warm tweede thuis
China was een lilac Brits Korthaar, geboren op 14 mei 2001 uit het C-nest van Kaya. Ze was een prachtige en lieve poes die me verblijd heeft met twee nesten kittens.
In 2010 begon voor China een nieuw hoofdstuk. Samen met Mauwry verhuisde ze naar een lieve oude dame, die graag een oudere poes een warm thuis wilde geven. Daar heeft ze nog een aantal mooie jaren gehad, omringd door liefde en rust. Uiteindelijk is China daar overleden, na een lang en fijn leven.
Ze vond haar plek, haar rust en haar geluk – precies zoals het moest zijn. Ze is vredig heengegaan.
Daantje (Dana), een waardige dame
Daantje was een blotched zilvertabby Brits Korthaar, geboren op 27 november 2000. Op 17 februari 2001 kwam ze bij mij wonen, en ze heeft me verblijd met twee nestjes. Een rustige, waardige poes die altijd haar eigen plekje in huis had.
Op 11 mei 2018 heb ik afscheid van haar moeten nemen. De ouderdom overviel haar, en het was tijd om haar te laten gaan. Een lang, goed leven kwam ten einde, maar de herinneringen aan haar blijven.
Tedje van de Poezenbel, de avonturier
Tedje was een lollige tabby Europees Korthaar kater, geboren op 30 april 2000. Op vijf weken oud werd hij gevonden door Mama Maria, die hem met veel zorg grootbracht. Toen hij eenmaal sterk genoeg was, kwam hij in augustus 2000 bij mij wonen – en vanaf dat moment heeft hij iedereen in zijn omgeving verblijd met zijn avonturen.
Tedje was een karaktervolle kat met een eigen wil. Maar naarmate hij ouder werd, kreeg hij steeds meer problemen met onzindelijkheid. Op 7 november 2016 moest ik de moeilijke beslissing nemen om hem te laten inslapen. Het ging gewoon niet meer…
Een bijzondere kater met een groots karakter, die de wereld om hem heen altijd wist te entertainen.
Sanna, een schoonheid met een zachte vacht
Sanna was een prachtige, dikke blauwe Brits Korthaar, met een heerlijk crispy vacht waar je je handen in kon laten verdwijnen. In maart 1999 kwam ze bij mij wonen en ook zij heeft me verblijd met een nest kittens. Haar dochter Dazzle is bij mij gebleven, een mooie herinnering aan haar moeder.
In 2011 moest ik de moeilijke beslissing nemen om Sanna te laten inslapen. Ze veranderde plotseling – van een lieve, rustige poes naar een kat die ineens agressief werd. Het bleek dat ze een tumor in haar hoofd had. Er was niets meer aan te doen…
Ze was een indrukwekkende verschijning, en ik koester de herinneringen aan haar tijd hier.
Kaya, een speelse en liefdevolle moeder
Kaya was een mooie blauwe Brits Korthaar poes, die in juni 1997 samen met haar broer Kimba bij mij kwam wonen. De twee hadden samen ontzettend veel plezier en waren onafscheidelijk.
Van Kaya heb ik drie nesten kittens mogen krijgen, en haar dochter China is bij mij gebleven. Ze was een zorgzame moeder en een vaste aanwezigheid in huis. Maar in 2006 moest ik afscheid van haar nemen. Ze kreeg last van stervormige blaasstenen, en er was geen weg meer terug.
Een speelse, lieve poes die haar sporen heeft nagelaten, niet alleen in mijn hart, maar ook via haar nakomelingen.
Kimba, een liefdevolle reus met een te groot hart
Kimba was een heerlijke, dikke lilac Brits Korthaar kater, die in juni 1997 samen met zijn zus Kaya bij mij kwam wonen. De twee waren onafscheidelijk en hadden samen ontzettend veel plezier.
Helaas mocht Kimba niet oud worden. In 2004, tijdens zijn jaarlijkse check-up, ging het ineens mis. Hij viel plotseling om op de behandeltafel van de dierenarts. Het bleek dat hij een vernauwde aorta had, en de stress werd hem fataal.
Een veel te vroeg afscheid voor zo’n grote, liefdevolle kater. Maar in mijn herinnering blijft hij altijd die zachte, vrolijke reus, samen met zijn zus Kaya.
Drupke, de kater die zelf zijn thuis koos
Drupke was een hagelzwarte Europees Korthaar kater, geboren bij een vriendin van mij. Maar in plaats van dat ik hem koos, koos hij zelf voor mij. In november 1995 trok hij bij mij in, alsof het altijd al zo had moeten zijn.
Hij heeft een fijn en lang leven gehad, altijd op zijn eigen manier. Maar ergens halverwege 2009 was het op. Zijn lichaam kon niet meer, en ik moest de moeilijke beslissing nemen om hem te laten inslapen.
Een kat die wist wat hij wilde – en dat was bij mij zijn. En daar ben ik hem nog steeds dankbaar voor.
Spooky, een gekwetste ziel met een zacht hart
Spooky kwam in mei 1994 bij mij wonen. Hij was een witte Harlekijn Pers, een prachtige kater, maar al volwassen en met een pijnlijk verleden. Helaas was hij mishandeld en geslagen, en dat liet zijn sporen na – niet alleen in zijn gedrag, maar ook fysiek.
Door zijn verleden had hij een defect aan zijn blaas en kon hij zijn plas niet goed ophouden. Vaak haalde hij de kattenbak niet op tijd. Hij voelde zich schuldig, en ik vond het vooral intens zielig. Ondanks alle liefde die ik hem gaf, kon ik dit niet voor hem oplossen. Uiteindelijk heb ik in 1996 besloten om hem uit zijn lijden te verlossen en hem vredig te laten inslapen.
Een moeilijke beslissing, maar voor Spooky was het de enige juiste.
Minoush, eigenzinnig tot het einde
Minoush was een schildpadkleur Pers, een prachtige poes met een eigen wil. Ze kwam in november 1993 bij mij wonen als een wat ouder kitten en is altijd een beetje eigenwijs en eigenzinnig gebleven.
Op een gegeven moment merkte ik dat ze ongelukkig werd en niet meer goed in de groep paste. In een poging haar een betere plek te geven, besloot ik haar begin 2003 te herplaatsen bij een oudere dame. Maar dat ging al na 14 dagen mis – Minoush had heimwee. Dus heb ik haar weer opgehaald, en vanaf dat moment mocht ze haar oude dag gewoon hier slijten, waar ze zich echt thuis voelde.
Uiteindelijk is ze ergens in 2005 rustig ingeslapen, in haar vertrouwde omgeving. Eigenzinnig tot het einde, maar precies zoals ze het zelf wilde.