Vandaag was mijn trouwdag, met de nadruk op was. 22 Jaar zou het zijn, maar verder dan 17 zijn we nooit gekomen. Ooit had ik nog de droom om ons 25-jarig huwelijk te vieren. Ik weet nog goed, op het 25-jarig feest van mijn ouders, mijn rode jurkje… Hoe anders is het allemaal gelopen?

Inmiddels ben ik al weer bijna 5 jaar alleen. Nou ja, alleen, ik ben natuurlijk met de kids alleen. En dan niet alleen alleen, maar alleen in een huis alleen 😉 Mijn lief hobbelt hier ook af en toe rond en dat maakt dat ik niet alleen ben. Maar jullie snappen het wel denk ik zo. En in die 5 jaar is ontzettend veel gebeurd, zoveel zelfs, dat ik eigenlijk wel heel blij ben dat alles zo gelopen is. Ik ben gelukkig hier in mijn uppie met mijn kids en zij zijn gelukkig met mij. We zijn er voor elkaar en dit huis is een echt thuis.

Voor mij is vandaag niet mijn ‘was ooit trouwdag’. Voor mij is vandaag veel meer! Zoonlief zou 17,5 geworden zijn vandaag en hoe bijzonder is het dat ik dat precies weet? Mijn ‘was ooit trouwdag’ is vanaf dag één onlosmakelijk gekoppeld aan zijn geboorte. Iets waar je normaal nooit bij stil zou staan, maar in dit geval was dat iets wat die zelfde avond in het jaar 2000 door mijn hoofd schoot. Onlosmakelijk….

En nu vier ik in stilte mijn ‘was ooit trouwdag’, want zonder die dag zou ik nooit mama geworden zijn van het allermooiste mannetje. Mijn huwelijk heeft me het mooiste gegeven wat een mama ooit kan wensen. Drie prachtige kinderen, waarvan er twee inmiddels al heel groot gegroeid zijn. De eerste zal nooit groot groeien, maar hij heeft me wel mama gemaakt. En hij heeft me mede tot de persoon gemaakt die ik nu ben, zijn mama ook. Een mama met verdriet en geluk en een mama met liefde, heel veel liefde en dan dus ook gemis.

Lieve Yorrick* daarboven
17, 5 jaar alweer…
Je zou een hele vent zijn
Maar je bent nog steeds dat kleine mannetje

In stilte vier ik deze dag
Voor mij heel bijzonder
Voor anderen zo heel gewoon
En weer anderen willen deze dag gewoon vergeten
Maar niet voor mij
Voor mij is dit heel speciaal

Ik mis je!
Tot ooit ventje <3