Welkom in mijn leven. Laten we er samen een fijn jaar van maken!

Iedereen die dit leest wens ik een mooi 2018, vol leven, vol genot, vol liefde, vol plezier. Maak er een mooi jaar van met heel veel leuke herinneringen die je mee gaat nemen. Geniet van het leven wat je hebt, weer eerlijk en put uit de oneindige bron van creativiteit, in welke vorm dan ook.

Voor mij was 2017 een mooi jaar, maar ook best wel een ‘eng’ jaar. Ik neem veel mooie dingen mee, laat ook veel dingen achter. En ik neem zeker een aantal wijsheden mee.

Mijn mama is/was ziek, ze had hartritme stoornissen, best wel ernstig. En vaker moest ze onverwacht (maar toch verwacht) naar het ziekenhuis, waar ze dan weer een ingreep deden, maar die niet voldoende helpen mocht. Gelukkig heeft haar laatste operatie echt wel geholpen, want inmiddels geniet mijn mama weer als vanouds van haar leven met mijn papa. Ik mis ze, ze genieten van elkaar, maar wel heel ver hier vandaan. En hoewel ze er al jaren niet zijn rondom de feestdagen en ik het ze ontzettend gun, moet ik toegeven dat ik ze mis, juist tijdens de feestdagen… Maar ach, we bellen en hebben contact en daar geniet ik dan ook weer helemaal van! In 2018 mogen mijn ouders beiden 75 jaar worden en ik ben dankbaar dat ze nog in mijn leven zijn!

Zelf heb ik ‘leren leven’ met een stomme kous, dat afgrijselijke ding ja. Maar ja, het is nodig, naast dat ik iedere week bij de fysio zit voor lymfedrainage. Hmmm. Ben ik daar blij mee? Nee, zeker niet. Heb ik er last van? Ja, zeker wel. Eerlijk is eerlijk. Het is niet fijn. Niet meer alle schoenen passen, dat stomme ding ziet niet uit onder mijn jurkjes en ben je ooit ’s zomers met zo’n ding belast geweest? Nou .. ik wel dus… Maar eerlijk is eerlijk. Ik heb ermee leren leven en het helpt. Mijn been is slank, net als het andere been en ik kan verder gewoon lopen. Hoe dankbaar ben ik dat dit op deze manier afgelopen is!! Want hoe anders had het kunnen zijn??

Verder heb ik genoten van mijn lief. Onze relatie is in een stadium ‘normaal’ gekomen, hoewel zoiets natuurlijk nooit normaal is. Het is bijzonder dat hij en ik samen van elkaars gezelschap genieten. We hebben leuke dingen gedaan, gekke dingen en ja, ook de vakantie was leuk. Nee, ik ga geen opsomming geven, maar ik ben wel blij dat hij in mijn (in ons) leven is!

Nee, geen opsomming in goede en minder goede dingen. Geen peptalk, geen gedoe. Maar ik wil wel nog even zeggen dat ik ook ontzettend blij ben dat ik eindelijk mijn creativiteit weer heb weten aan te wakkeren en dat ik zelf heerlijk geniet van schilderen in alle mogelijke vormen. Acryl, Mixed Media, Keracoat, Bijenwas. En nee, ik ga niet kiezen, dit is gewoon wat ik leuk vind en waar ik energie van krijg. En juist dat ga ik dus blijven doen.

2017 was ook voor mijn kids een bepalend jaar. Groter groeien gaat niet helemaal zonder slag of stoot, puber zijn ook niet. Laat staan als je alleen maar een mama hebt om je op uit te kuren. En ja, dat doen ze regelmatig πŸ™ Maar ach, het hoort erbij. Beslissingen om dingen achter te laten, om niet meer om te kijken, het zijn confrontaties die je eigenlijk op die leeftijd niet zou moeten hoeven aangaan, maar het is, het was niet anders. En inmiddels is er een stuk rust teruggekeerd. Ondertussen komt hun toekomst dichterbij en gelukkig is er bij beiden een idee over wat ze willen gaan studeren. Dat geeft ook rust, minder druk over moeten kiezen. En daarmee meer rust om daadwerkelijk te studeren en te zorgen dat er in 2019 een dubbele examenfuif komt. Dat zal nog wel even wat voeten in aarde hebben, maar de wil is er in elk geval. En wellicht brengt 2018 ook een rijbewijs, zodat ik zelf af en toe lekker gereden kan worden πŸ˜‰

Nieuwjaar is altijd een tijd voor reflecties. Wat en wie neem ik mee en wat en wie laat ik achter. Ik heb er dit jaar heel bewust voor gekozen om niet ‘als eerste’ de beste wensen in de rondte te sturen. En wat ik eigenlijk al wist is hiermee wel bevestigd. Nieuwjaarswensen? Wat heeft dat nou voor een waarde als je alleen maar op Facebook op LIKE klikt of reageert met ‘voor jullie ook’ op een ontvangen berichtje? Dit maakt het voor mij makkelijker om gewoon mijn gevoel te volgen en heel bewust dingen achter te laten. Er zijn nu eenmaal mensen in je leven die een stukje met je meelopen, waarna de wegen zich scheiden. En dat hoeft niet erg te zijn, immers de waarde van hetgeen er was, zal nooit verloren gaan. Ik vind het wel bitter van ‘familie’, waarmee alles weer even in een juist perspectief geplaatst wordt.Β Maar ik ga niet treuren, ik ga verder. Want juist in 2017 zijn veel mooie mensen in mijn leven gekomen. Dichtbij, maar eerlijk is eerlijk, de meeste ver weg πŸ™‚ Ik geniet van het contact met hun, wetend dat ik een stuk op hun pad zal meelopen. En hoe dingen verder gaan, dat laat ik heerlijk op mij af komen.

En in 2017 ben ik ook tot de conclusie gekomen dat het eigenlijk heel erg erg gesteld is met de menselijkheid op deze wereld. Laat ik het even heel dicht bij huis houden: Met de menselijkheid rondom mij heen. Ouderen die aan hun lot worden overgelaten bij het doen van een boodschap, als hun taxi maar niet wil komen opdagen. Of een kassa meisje wat gewoon de oudere vrouw niet helpt met het inpakken van de boodschappen, terwijl de mevrouw duidelijk daar zelf niet toe in staat was. En dit zijn maar een paar kleine voorbeelden van wat ik meemaak. Bitter!!! BAH!! Ik heb de eerste mevrouw ‘thuis’ afgezet, bij de deur van haar verzorgingshuis. Ze werd er emotioneel van, ik ook… De tweede mevrouw hebben wij geholpen met het inpakken van de boodschappen en ook bij haar thuis afgezet. Een kleine moeite voor een medemens. Waar gaat het naartoe in deze wereld als deze mensen aan hun lot worden overgelaten? Ik hoop dat ik in 2018 meer van deze kleine dingen kan doen voor mijn medemens, oud of jong…

2018 wordt voor mij een geweldig jaar. Waarom? Nou, gewoon omdat ik dat wil. Niet alles zal leuk zijn en dat hoeft ook niet. Dat zou het leven saai maken. Maar ik ga zeker iets leuks vinden in elke dag dat mij gegeven is. (oe: WIJS) De vogels die buiten eten aan de nootjes, de eekhoorns en ook de Vlaamse gaai die er vorige week was. Mijn kunstige uitspattingen die mij rust geven. De zonnestralen als ik met de hond buiten loop, maar ook de regendruppels. De lieve appjes die ik iedere dag mag ontvangen van mijn lief, omdat hij gewoon niet bij me kan zijn. De voorpret voor de vakantie(s). Het kopje Nespresso in de rust van de ochtend. De nieuwe blaadjes aan de plantjes hier in huis. De knuffels die ik krijg van de katten en de zeer enthousiaste begroetingen van Twiggy. Iedere dag is er wel iets moois te vinden en het is de kunst om juist dat in iedere dag te zien. Hoe 2018 ook gaat lopen.

Geniet! Dat doe ik ook! Het leven is veel te bijzonder om dat niet te doen.